Poëzie én religie raken aan levensvragen. Dichteres Ida Gerhardt (1905-1997) laat dat goed zien. Zondag 26 april wordt haar indrukwekkende oeuvre tot leven gebracht in het Emmahuis in Lochem.

Spreker is Martien Brinkman, emeritus hoogleraar theologie, die het publiek meeneemt in de diepere lagen van Gerhardts werk. Haar poëzie raakt aan grote levensvragen en laat zien hoe dicht kunst en religie elkaar kunnen naderen. Gedichten worden voorgedragen en met haar dwarsfluitspel zorgt Berta van der Kolk voor de muzikale omlijsting van deze middag.

Soms lijken poëzie en religie nog maar weinig met elkaar te maken te hebben. De ontkerkelijking raakt ook de poëzie. Als het waar is dat goede poëzie vroeg of laat altijd levensvragen raakt en religie dat ook doet, dan zullen ze elkaar ook wel weer ontmoeten. Misschien moeten de traditionele religieuze begrippen dan eerst wel ‘vertaald’ worden in een andere taal dan de gebruikelijke. Met dat ‘vertaalwerk’ begon de dichteres Ida Gerhardt al.

Ze was vrijzinnig opgevoed, maar haar gedichten laten iets anders zien. In de verwerking van haar complexe relatie met haar psychiatrische moeder gaat ze de betekenis van centrale, christelijke symbolen steeds beter begrijpen. Denk daarbij aan symbolen zoals de doop en het avondmaal.

Gerhardts poëzie maakt in eerste instantie niet direct een vernieuwende indruk. Haar woordgebruik doet soms wat ouderwets aan en haar beelden zijn vaak traditioneel-religieus. Dat maakte haar in de jaren vijftig en zestig niet populair. Te midden van het werk van de ‘Vijftigers’ (Lucebert, Campert, Elburg, Andreus, Rodenko, Vinkenoog en Hanlo) waren haar gedichten een vreemde eend in de bijt en in de ogen van velen ook te religieus geladen. Pas toen eind jaren zeventig de bloeitijd van de ‘Vijftigers’ voorbij was, groeide de aandacht en de waardering voor haar werk. In 1979 wordt de erkenning definitief door de toekenning van de P.C. Hooftprijs.

De middag begint om 14.30 uur.
De toegang is € 10,00 inclusief koffie of thee.

© Foto: Ida Gerhardt